ALLAH RAHMET EYLESİN…
Çok çok gerilere giden , adeta çocukluktan gençliğe adım attığımız yıllara dayanan ve hiç bozulmadan devam eden bir arkadaşlık, dostluk ve kardeşlik cizgisi… 40 kişiydik. 40 mavi gömlek diktirmiştik. Üstlerine bozkurt amblemi işletmiştik ve 1967 Söğüt Ertuğrul Gazi Anma törenlerinde bir geçit yapmıştık. Bizimkisi, MHP daha MHP olmamışken CKMP’nin Kızılay’daki iki katlı kagir binasında (Yüksel caddesi ile Konur sokağın kesiştiği köşe) ve binanın bahçesinde bulunan çimentodan dökülü Kıbrıs havuzu etrafındaki sohbetlerle başlayan bir dostluktu. 12 Eylül evvelsi günlerin, 12 Eylül sonrası yılların beraberce yaşandığı derin bir arkadaşlık, güzel bir kardeşlikti bizimki…

1997 Nisan’ında Türkeş bey rahmete gittiğinde Muhittin teskilat başkanı, teşkilattan sorumlu genel başkan yardımcısı idi ve MHP Genel Baskan Vekili olarak görev yaptı. Hatıralarını topladığı “MİLLİYETÇİ TÜRKİYE” kitabının ikinci cildini büyük bir heyecan ve şevkle yazıyordu. Yazdığı bölümleri bana okutuyor, gözden geçirmemi istiyor, birlikte düzeltme veya ilaveler yapmak istiyordu. Maalesef kitabın ikincisini yayınlamak kısmet olmadı. Başarılı bir iş adamı olarak YÜKSEL GÜVENLİK şirketini yönetiyordu. Odasındaki tavla karşılaşmalarımız son yıllarımızın en güzel hatırası olmuştur. Adeta denilebilir ki, bir Türk milliyetçisi olarak doğdu, bir Türk milliyetçisi olarak yaşadı ve vefatına kadar aklında, fikrinde, düşüncesinde hep vatan sevdası ve millet sevgisi vardı ve iflah olmaz bir Türk milliyetçisi idi…

Aziz dostum, sevgili kardeşim, güzel arkadaşım… Güle güle git. Allah rahmet eyleye… Sevgili eşine, yeğenlerim çocuklarına, bütün ailene, seven dostlarına, Türk milliyetçiliği camiasına sabır ve başsağlığı diliyorum.

25 Mayıs 2026

Şevket Bülend YAHNİCİ