Bir sosyal paylaşım sitesine bugün bir not düştü. Bir kardeşimiz Malazgirt ilçesinde görev yaparken eşi ve kızı yanındayken şehit edilen Binbaşı Arslan Kulaksız’dan bahsediyordu. Şehadete dair hikaye ve eşinin sözleri yürek yakıcıydı.

O siteye konuyla ilgili duygu ve düşüncelerimi yazdım. Sizlerle de dertleşme adına paylaşmak istedim.

Arslan Binbaşı’nın ve bütün şehitlerimizin ruhları şad, mekanları cennet olsun. Hepsine Allah rahmet eylesin. Onları ” Vatanı böldürtme , Bayrağı indirtme, Ezanı susturtma, Milletin birliği, dirliği için görevini yap, gerekirse şehit ol” diyerek karakollara, dağlara, kırlara göreve süren; çoluk çocuklarıyla birlikte mayınların, tuzakların, ağır silahlı, uzun namlulu saldırıların hedefi yapanlara soru: O “Terörlü Türkiye”nin sebebi kimdi acaba? Terör örgütünün katlettiği çocukların, sivillerin, askerlerin, polislerin, Arslan binbaşıların suçu muydu “Terörlü Türkiye” ?…

Bu ülkede bugün “Terörsüz Türkiye”nin hesabı yapılıyor; peki “Terörlü Türkiye”nin ve binlerce şehidin, milyarlarca dolar kaybın hesabını kim verecek ?..”Arslan Binbaşı gibiler neden şehit oldu ?..” Soran yok, hatırlayan yok…Vah Türkiyem…

14 Nisan 2026

Şevket Bülend YAHNİCİ

İşte o Şehit Arslan Binbaşı Paylaşımı:

Son Akşam Yemeği ve Yarım Kalan Sözler🇹🇷
Takvimler 27 Temmuz 2015’i gösteriyordu. Muş’un Malazgirt ilçesinde Garnizon Komutanı olan Binbaşı Arslan Kulaksız, çevresinde çok sevilen, halkla iç içe olan bir subaydı. O akşam, eşi Sıbel Hanım ve kızıyla birlikte sıradan bir akşam yemeğinden donüyorlardı.
Arslan Binbaşı, bir süredir tehditler alıyordu ama geri adım atmak fıtratında yoktu. Arabasına doğru yürürken aslında o gün, o anın bir veda olduğundan habersizdi.
Kahramanlığın Refleksi: “Yatın!”
Teröristler çapraz ateşe başladığında, Arslan Binbaşı’nın elinde silahı yoktu; ailesi yanındaydı. Bir askerin en zayıf anı, ailesinin yanında oldugu andır derler ama Arslan Binbaşı o anı en güçlü anına çevirdi.

• Silah sesleri yükseldiği anda, kendi canını bir saniye bile düşünmedi.
• “Yatın!” diye bağırarak eşinin ve kızının üzerine kapandı.
• Vücudunu onlara siper etti. Gelen kurşunlar ona isabet ederken, o hala ailesini koruma derdindeydi.

Bir Eşin Metaneti
Hastaneye kaldırıldığında durumu ağırdı. Eşi Sibel Hanım da kolundan yaralanmıştı. Ancak Sibel Hanım’ın o gece hastane koridorlarında kurduğu şu cümle, Türk milletinin neden egilmeyeceğinin kanıtı gibiydi:

“Eşim vatanı için yaşadı, vatanı için şehit oldu. Ben de bir
asker eşiyim, ağlayıp onları sevindirmeyeceğim!”

Arslan Binbaşı’nın sadece bir operasyonda değil, ailesini korurken vatanı koruduğu o refleksidir. O, mermilere göğsünü siper ederken aslında sadece eşini ve kızını değil, arkasında bıraktığı tüm Türkiye’yi koruduğuna inanıyordu.

Arslan Binbaşı şehit olduktan sonra, Malazgirt halkı onun için sokaklara döküldü. Bir askerin, görev yaptığı yerin halkı tarafından bu kadar sahiplenilmesi, onun sadece tüfegiyle degil, kalbiyle de orada olduğunun en büyük kanıtıydı.
Bu topraklar, “Vatan sağ olsun” diyebilenlerin omuzlarında yükseliyor. Arslan Binbaşı ve tüm şehitlerimizin ruhu şad olsun.
(AMİN)