Shakespeare “olmak ya da olmamak, işte bütün mesele” diyordu.

Şimdi bütün mesele :

CENNET Mİ, CEHENNEM Mİ ?..

CENNET … CEHENNEM…

AYDINLIK… KARANLIK…

AMPUL… MUM…

BARIŞ… SAVAŞ VE TERÖR…

Bu ALAMET TRENİ nereye gidiyor?..

Halka cennet vaadederek iktidara geldiler. 2002’den beri bu halk cennet yüzü görmedi. Hayatı cehenneme döndü. Fukaralaştı. Ekmeği küçüldü. Parası pul oldu. Dünyada dostu kalmadı. Dünyanın en çabuk ve en çok borçlanan ülkesi olduk. Ülkesine 15 milyon yabancının işgalci gibi gelip çöktüğü ve bunlara mahkum bir halk konumuna getirildik.

2012’lere kadar Fetö belası büyütüldü. 15 Temmuz’da ektikleri nohut az kalsın bizi biçecekti.

Ampulle aydınlanacaktık, muma muhtaç, karanlığa mahkum hale geldik.

Sonra, önce Bahçeli ve MHP geldi, adına Cumhur dediler. Daha sonra sırasıyla Destici, Perinçek, Yapıcıoğlu derken aniden “Apo’ya özgürlük” deyiverdiler. Adına da “yeni”, ya da ” 2. barış süreci” dediler…

Birincisini ellerine yüzlerine bulaştırdıkları barış sürecinin 2.sinin hayaliyle hem kendilerini hem halkı oyalıyorlar, avutuyorlar, halka asıl derdi olan karın guruldamasını unutturuyorlar.

Velhasıl, vaatleri “cennet”ti , “aydınlık”tı , “barış” tı; ancak yaşattıkları ve yaşadığımız cehenneme dönen hayatlar, inkarı imkansız bir ahlaki ve manevi çöküş, gittikçe kararan bir karanlık, barış yerine de etrafımızı sararak yaklaşan savaş ve hiç bitmeyen terör, kaderimiz olmaya devam ediyor.

Hala cennetten bahsederek yaptıkları vaatleri, aydınlığı gösteren ampul işaretlerini, “barış süreci” iddialarını hayretle izliyoruz. Bir de hala bunlara inananları, alkış tutmaya devam edenleri dehşet içerisinde izliyoruz.

Halka yaşattıkları cehennemin zebanisinin kim olduğunu düşünmeden de edemiyoruz…

Sahi, bu cehennemin zebanisi kim??

11 Kasım 2024

Şevket Bülend YAHNİCİ