Efendim Kur’an “ümmet” diyor. “İslâm ümmeti” diye bir kavram var. Bunları biz de biliyoruz. Normal olan iş, elbette müslümanların kardeşliğidir, ümmetin birlikteliğidir. Komşusunu bile aç yatırmaya gönlü razı olmayan bir yüce gönüllülüğün adıdır müslümanlık. Kul hakkı yememektir, İslamda esas olan. rüşvet, zimmet, ihtilas, irtikap gibi maalesef insanlığın ezeli zafiyeti -bu gidişle ebedi- olan konular tespitlidir ki, müslüman ülke ve toplumlarda dünyanın diğer yerlerinden daha fazla yaygındır.

Velhasıl, “ümmet”, “ümmetçilik”, “hilafet”, “şeriat”, “şeriatçılık” diye bol keseden atılan müslümanlık nutuklarının aksine hiç de İslamiyete uygun bir cemiyet hayatı yaşamamakta olduğumuzu rahatlıkla (kendimizi kandırmadan) söyleyebiliriz.

İyi de ümmet kim… Humeyni’ye ( ve Hamaney’e) “müslüman sayılmazlar” diyen Cüppeli mi ?.. “Allahü ekber” deyip müslüman kişinin başına kılıç vuran IŞİD’ci mi ?… Dağdan indirilip takım elbise kravat giydirilip Cumhurbaşkanı ilan edilen terörist eskisi mi ?… Afganistan’a saldıran Pakistan mı?… Kelle avcısı Taliban mı ?… Çeçenistan’ı üç kuruşa Rusya’ya pazarlayan Çeçen mafyası mı?… Azat Beg “gavur”ca düzenlenen suikastle gitmedi, O’na kıyanlar da ümmetten değil miydi ?.. Yıllarca bir Türk Yurdu olan Türkmeneli’ni ( Musul, Kerkük, Tuzhurmatı, Erbil vs.) Türk’e çok görenler (Saddam, Araplar, Kürtler) aynı ümmetin evlatları değil mi ?… Dünlerde Fahrettin Paşa’ya ihanet edip Ingiliz’le iş tutanlar başka bir ümmetten miydi ?…

“Ümmet” ten kasıt müslümanlıksa uyuşturucu ticaretiyle ümmetin işi olur mu ?… Bir tarikatın köyünü veya milyarlarını üleşemeyen bir örnek ortadayken “ümmet” nasıl bir araya gelir ?… O milyarlarca liralik servete hangi yollardan sahip oldukları bilinmez (ya da bal gibi bilinir) kişilerin “ümmet” davası diye bir dertleri var mıdır? Ya da olsa ne olur ?.. Osmanlı hacı kafilelerini asırlarca basıp soyan hangi ümmet mensuplarıydı ?… Torunları bugün hangi tahtlarda ?…Velhasılı kelam bu “ümmetçilik” boş bir laftır. İliklerimize kadar işlese ne olur, işlemese ne olur ?…

İnanmışların birlikteliğini; kalbi, imanı, ameli, ahlaki yüce insanların beraberliğini ifade anlamında islamın doğduğu ilk gün itibarıyla kullanılan ve aslında manevi ve büyük bir anlam taşıyan bu “ümmet ” kelamı ve ifade ettiği “birlik, beraberlik olgusu” Mekke, Medine’den beri karşılığını bulamamış bir konudur. Çok fazla “ümmet” denilince veya “ümmetçilik” edilince ne ümmet birlikteliği oluyor; ne de “ümmetçilik” kelimesi yerini bulup, aslında ifade ettiği değere ulaşamıyor. “Ümmet” lafını diline dolayarak gezen ve kendilerini “ümmetçi” sayan ve öyle sananlara tavsiye olunur ki, şu ümmetin halini hiç görmezler mi, dönüp bu ümmete bir bakmazlar mı ?…Çok değil, ilk halifeden bu yana “İslam tarihini” hiç okumadılar mı ?… Ümmetçilik mi, geçiniz!…

13 Mart 2026

Şevket Bülend YAHNİCİ