Koçyiğitler toprağa düşerken, hangi bayram Allah aşkına?!..

“Ak” ihanet sayesinde askerlerimiz, polislerimiz ve korucularımız birer ikişer, üçer beşer kurban edilirken, maalesef buruk bir kurban bayramını daha idrak etmiş bulunuyoruz.

Bayramlar bir milletin sevinç kaynağıdır.

Kucaklaşmanın, huzurun, mutluluğun, sevincin, sevginin, saygının ve paylaşmanın adıdır bayram.

Türkiye’de askerlerimiz, polislerimiz ve korucularımız AKP hükümetinin “çözüm ihaneti” sayesinde bölücü Ermeni narko-terör örgütü PKK tarafından şehit edilirken, Irak’ta, ve Suriye’de Türkmen kardeşlerimize ve Doğu Türkistan’da Uygur kardeşlerimize soykırım uygulanırken, milyonlarca insan zalimlerin zulmü altında inim inim inlerken, BOP ihanetinin acımasızlığı sonucu bebeğiyle, çoluğu ile çocuğuyla, genciyle yaşlısıyla, kadınıyla erkeğiyle canlarını kurtarmak için bağını, bahçesini ve vatanlarını terketmek zorunda bırakılan milyonlarca insanın dramını seyrederken nasıl bayram kutlayacağız?

Saat 04:00, bir taraftan sevdiklerimizden uzakta geçireceğimiz bayramın hüznü, diğer taraftan vatan topraklarına düşen Koçyiğitler’in üzüntüsü.

Diğer taraftan  yakın zamanda kaybettiğim babam. Bayramlar geliyor ama babam yok!
Kısa ömürde sevdiklerimizin kıymetini daha çok bilelim.
Hayat bu. “Bir varmış, bir yokmuş!”

Büyük Türk Milleti’nin buruk Kurban Bayramını en içten dileklerimle kutlarım.

Bayramın Büyük Türk Milleti’ne ve İslam Alemi’ne diriliş, huzur ve mutluluk getirmesi en büyük dileğimdir.

Sevginin, saygının, mutluluğun ve sevincin eksik olmadığı nice bayramlarda buluşmak ümidiyle, sağlıklı ve esen kalınız!

Şehitlerimiz, ebediyete intikal edenlerimiz, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin kurucusu Atatürk ve silah arkadaşları için duamızı esirgemeyelim!

Saygılarımla,
Ahmet Kerimoğlu

​